Als je een kleintje verwacht, word je begeleid door heel wat mensen (huisarts, gynaecoloog,…). Na de geboorte kan je in Vlaanderen nog enkele maanden met je vragen terecht bij de medewerkers van Kind en Gezin, maar daarna moet je het allemaal zelf klaren. Het IDF wil de netwerken van ouders bevorderen door ze samen te brengen in discussiefora, zo ontstaat opnieuw een draagvlak voor onderlinge steun.

Op professioneel vlak worden we algemeen voldoende geschoold en regelmatig bijgeschoold. De tweede “job” , het runnen van het huishouden en het opvoeden van de kinderen, krijgt meestal maar weinig aandacht.

Het IDF – Instituut van de Familie - werd opgestart in de jaren '70 door een aantal mensen uit de bedrijfswereld, die samen een cursus bedrijfsbeheer volgden. De methode van de case-study was toen een echte nieuwigheid.

Zij kwamen op het idee om deze methode toe te passen voor de opvoeding thuis. Met het oog op het "professionaliseren" van de opvoeding van de kinderen, in plaats van het "improviseren" ervan werd dan een cursus opgezet rond tien opvoedingsthema's. Als voorbeeld: 'karakters en temperamenten', 'autoriteit en vrijheid', 'broers en zussen',…

IDF is een initiatief van ouders voor ouders. Ook grootouders die samen met de jonge ouders willen nadenken over hun rol bij het opvoeden van de kleinkinderen zijn welkom. De verschillende kijk die ieder van de deelnemers heeft is heel verrijkend en helpt op een positieve manier de steun tussen de generaties vorm te geven.

IDF is inmiddels verspreid over meer dan 40 landen wereldwijd (Europa, Midden- en Zuid-Amerika, Afrika, de Filippijnen,...) Sinds enkele jaren werd een grondige vernieuwing doorgevoerd, de ouders worden samengebracht volgens de leeftijd van hun kinderen ( 0-3 jaar, 4-7 jaar,…). Tegelijk wordt het “doceren “ tot een minimum  beperkt: alle aandacht gaat naar het aanleren en oefenen van de techniek om een probleem te analyseren en er samen een aangepaste oplossing voor te zoeken.